ଚଣ୍ଡିଖୋଲ, (ଓଡ଼ିଶ୍ରୀ ସମ୍ବାଦ): ରାଜନୀତିରେ ନେତୃତ୍ୱ, ଜନସେବା ଓ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଯେତିକି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେତିକି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି ସଂଗଠନ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା, ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ମାନ ଓ ସହଯୋଗ। କିନ୍ତୁ ବେଳେବେଳେ ଈର୍ଷା, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ପଦପଦବୀର ଲୋଭ ଏହି ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିଦିଏ। ନିଜ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ମିଳୁଥିବା ଅସହଯୋଗ ଓ ବିଶ୍ୱାସରେ ଆଘାତ ଜଣେ ନେତାଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆହ୍ୱାନ ହୋଇଥାଏ।
ରାଜନୀତିର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ସମାଜର ଉନ୍ନତି, ଲୋକଙ୍କ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ଓ ଜନସ୍ୱାର୍ଥର ସୁରକ୍ଷା। ମାତ୍ର କେତେକ ସମୟରେ ନୀତି, ଆଦର୍ଶ ଓ ଜନସେବା ପଛକୁ ଚାଲିଯାଇ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ଗୋଷ୍ଠୀବାଦ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ପାଇଥାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ସହଯୋଗ ଓ ଏକତାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି, ସେଠାରେ ମତଭେଦ ଓ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା ସଂଗଠନକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିଦିଏ।
ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜର ପରିଶ୍ରମ, ଯୋଗ୍ୟତା, ନିଷ୍ଠା ଓ ଜନସମର୍ଥନ ବଳରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ସଫଳତାକୁ ସମାନ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ। କେହି ତାଙ୍କ ସଫଳତାରୁ ପ୍ରେରଣା ନେଉଥିବା ବେଳେ ଆଉ କେହି ତାହାକୁ ନିଜ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା ଭାବେ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ଏପରି ମାନସିକତା ସମ୍ପର୍କରେ ଫାଟ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ସହ ସଂଗଠନର ସାମୂହିକ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ।
ଈର୍ଷା ଓ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଅହଂକାର ଯେତେବେଳେ ରାଜନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟଧାରାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ, ସେତେବେଳେ ଭୁଲ୍ ଖବର ପ୍ରଚାର, ଅଭିଯୋଗ ଓ ଗୋଷ୍ଠୀବାଦ ଭଳି ସମସ୍ୟା ଦେଖାଦେଇପାରେ। ଏହାର ପ୍ରଭାବ କେବଳ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ରହେ ନାହିଁ; ସଂଗଠନର ଏକତା, କାର୍ଯ୍ୟର ଗତି ଏବଂ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇପାରେ।
ତେବେ ଅନ୍ୟକୁ ତଳକୁ ଟାଣିଦେଲେ ନିଜେ ଉପରକୁ ଉଠିହେବ ନାହିଁ। ଅନ୍ୟର ପଥରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନିଜର ଯୋଗ୍ୟତା, କର୍ମ ଓ ନିଷ୍ଠା ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ହେଉଛି ପ୍ରକୃତ ନେତୃତ୍ୱର ପରିଚୟ। ଜଣେ ଦକ୍ଷ ନେତା ନିଜ ସହଯୋଗୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଭାବେ ନୁହେଁ, ବରଂ ସାମୂହିକ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣର ସହଯାତ୍ରୀ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି।
ରାଜନୀତିରେ ମତଭେଦ ରହିବା ସ୍ୱାଭାବିକ। କିନ୍ତୁ ମତଭେଦକୁ ଈର୍ଷା, ଶତ୍ରୁତା କିମ୍ବା ବିଶ୍ୱାସଘାତରେ ପରିଣତ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏକ ସୁସ୍ଥ ରାଜନୈତିକ ପରିବେଶରେ ମତଭିନ୍ନତାକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯିବା, ଯୋଗ୍ୟତାକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ମିଳିବା ଏବଂ ଜନସ୍ୱାର୍ଥକୁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାର୍ଥଠାରୁ ଉପରେ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଜଣେ ପରିପକ୍ୱ ନେତା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଭିଯୋଗର ଉତ୍ତର ଅଭିଯୋଗରେ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଘାତର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ବରଂ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ୱଚ୍ଛତା, ସଚ୍ଚୋଟତା ଓ ଜନସେବା ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜର ଯୋଗ୍ୟତା ପ୍ରମାଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଲକ୍ଷ୍ୟ କାହାକୁ ପରାସ୍ତ କରିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଲୋକଙ୍କ ଆଶା ଓ ବିଶ୍ୱାସକୁ ସାର୍ଥକ କରିବା।
ରାଜନୀତିରେ ପଦପଦବୀ ଅସ୍ଥାୟୀ, କିନ୍ତୁ ମଣିଷର କର୍ମ, ଚରିତ୍ର ଓ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମନରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ସ୍ଥାନ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ। ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କରିଥିବା ଭଲ କାମ, ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଦେଇଥିବା ସହଯୋଗ ଓ ନିଜ ଆଦର୍ଶ ପ୍ରତି ରଖିଥିବା ନିଷ୍ଠା ହିଁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ମରଣୀୟ କରି ରଖେ।
ଈର୍ଷାରେ ଅନ୍ୟର ପଥ ଅବରୋଧ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଜିତିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଲୋକଙ୍କ ଭଲପାଇବା କୌଣସି ଚକ୍ରାନ୍ତ କିମ୍ବା ପ୍ରଚାର ଦ୍ୱାରା ହାସଲ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ; ଏହାକୁ ସଚ୍ଚୋଟତା, ନିଷ୍ଠା, ତ୍ୟାଗ ଓ ପ୍ରକୃତ ସେବାଭାବ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ ପଡ଼େ।
ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ନକାରାତ୍ମକ ମନୋଭାବ ଦେଖି ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନିଜ କର୍ମରେ ଦୃଢ଼ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିରୋଧର ଉତ୍ତର ଶବ୍ଦରେ ଦେବା ଜରୁରୀ ନୁହେଁ; ବେଳେବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟ, ନିଷ୍ଠା ଓ ସଫଳତା ହିଁ ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇଥାଏ। ଧୈର୍ଯ୍ୟ ହରାଇ ଭୁଲ୍ ପଥ ବାଛିବା ଅପେକ୍ଷା ନିଜ ଆଦର୍ଶରେ ଅଟଳ ରହିବା ଅଧିକ ଶ୍ରେୟସ୍କର।
ରାଜନୀତିରେ ବିରୋଧୀଙ୍କ ଆହ୍ୱାନକୁ ସାମ୍ନା କରିବା ଯେତିକି ଜରୁରୀ, ନିଜ ସଂଗଠନ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ, ଏକତା ଓ ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ମାନ ବଜାୟ ରଖିବା ମଧ୍ୟ ସେତିକି ଆବଶ୍ୟକ। ଈର୍ଷାର ବିଷବୀଜ ବୁଣିବା ସହଜ, କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱାସର ବୃକ୍ଷ ଗଢ଼ିବା ପାଇଁ ସମୟ, ତ୍ୟାଗ ଓ ନିଷ୍ଠା ଦରକାର। କାହାକୁ ତଳକୁ ଟାଣିଦେଲେ ନିଜେ ଉପରକୁ ଉଠିହେବ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତ ଉଚ୍ଚତା ଅନ୍ୟକୁ ହରାଇବାରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ନିଜ କର୍ମ, ଚରିତ୍ର ଓ ଜନସେବା ଦ୍ୱାରା ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥାନ ଅର୍ଜନ କରିବାରେ ରହିଛି।